اسکن دیجیتال در ارتودنسی چیست و چه تفاوتی با قالبگیری دارد؟
اسکن داخل دهانی روشی برای ثبت دیجیتال سطح دندانها و لثه است. در ارتودنسی، این داده میتواند همراه با عکس، رادیوگرافی، معاینه و سابقه سلامت برای ارزیابی و برنامهریزی استفاده شود. اسکن بهتنهایی جای معاینه و تشخیص را نمیگیرد.
در جلسه اسکن چه اتفاقی میافتد؟
دوربین کوچک اسکنر روی سطوح دندانها حرکت میکند و نرمافزار یک مدل دیجیتال میسازد. ممکن است اسکن فک بالا، فک پایین و نحوه رویهمآمدن دندانها ثبت شود. دندانهای تمیز و خشک به ثبت دقیقتر کمک میکنند؛ اگر دستور خاصی برای جلسه دارید، همان را انجام دهید.
تفاوت مهم با قالبگیری سنتی
در قالبگیری مرسوم، ماده قالبگیری داخل تری قرار میگیرد تا شکل دندانها ثبت شود. اسکن دیجیتال بهجای ماده قالبگیری، فایل دیجیتال میسازد و در بسیاری از جریانهای کاری میتواند سرعت بازبینی یا انتقال اطلاعات را بهتر کند. با این حال، انتخاب روش به نیاز بالینی، ابزار در دسترس و تصمیم تیم درمان بستگی دارد؛ هیچ روشی برای همه موقعیتها «بهترین» نیست.
پرسشهای خوب برای جلسه مشاوره
- این اسکن برای کدام بخش از تصمیمگیری درمان من استفاده میشود؟
- آیا به عکس، رادیوگرافی یا اطلاعات تکمیلی هم نیاز است؟
- فایلهای من چگونه نگهداری میشوند و چه کسانی به آن دسترسی دارند؟
- اگر اسکن ناقص باشد، مرحله بعد چیست؟
اگر درمان با الاینر برای شما مطرح است، مقاله درمان با الاینرهای شفاف و اگر اصطلاح IPR را در برنامه شنیدهاید، راهنمای IPR را نیز مرور کنید.
منبع آموزشی: توضیح AAO TechSelect درباره اسکنرهای داخل دهانی.
