ارتودنسی کاموفلاژ یا جبرانی چیست؟

مال اکلوژن های اسکلتی یا بد چفت شدگی دندان‌ها زمانی اتفاق می‌افتند که یک زمینه مستعد از نظر اندازه یا موقعیت استخوان‌های فک وجود داشته باشد. اختلالات اسکلتی کلاس III یکی از رایج‌ترین اختلالات استخوانی هستند که بیماران برای درمان آن‌ها به کلینیک ارتودنسی مراجعه می‌کنند.

این اختلالات ناشی از رشد بیش از حد استخوان فک پایینی (مندیبل) در مقایسه با استخوان فک بالایی (ماگزیلا) است. این عدم تناسب رشد رابطه‌ی بین پروفایل صورت، دندان‌های آسیاب و نیش را به هم زده و در موارد دیگری عملکرد جویدن فک انسان را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

چرا مال اکلوژن ایجاد می‌شود؟

علت ایجاد مال اکلوژن به عوامل زیادی بستگی دارد که از آن جمله می‌توان به نیروهای دخیل در بستن دهان، وراثت، الگوهای نامطلوب رشد، بیماری‌های سیستمیک، عادات غلطی مثل مکیدن انگشتان، فشار دادن زبان به دندان‌های جلویی و تنفس دهانی اشاره کرد. عادات غلط مذکور علاوه بر تغییر نحوه بلع، گفتار و جویدن، بر زیبایی صورت نیز تاثیرگذار هستند.

در ارتودنسی کاموفلاژ چه کاری انجام می‌شود؟

سه شیوه درمانی کلی برای اصلاح اختلالات اسکلتی مذکور وجود دارد:

• اصلاح رشد
• کاموفلاژ (جبران) اختلاف اسکلتی ماگزیلا
• جراحی ارتودنسی

ارتودنسی کاموفلاژ یک راه حل جایگزین برای درمان اختلاف اسکلتی خفیف تا متوسط ساختارهای ماگزیلا است؛ هدف این درمان اصلاح مال اکلوژن و در عین حال، تلاش برای حل معضل اسکلتی بیمار است.

• ارتودنسی کاموفلاژ به صورت پیاده‌سازی یک روش درمانی کمتر تهاجمی در بیماری با اختلالات اسکلتی شدید برای دستیابی به بهترین نتایج ممکن در حد فیزیولوژی بیمار است، در حالی که ممکن است مشکل اصلی بیمار هرگز رفع نشود. از جمله روش‌های درمانی کاموفلاژ می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. جابجایی دندان‌های آسیاب بالایی و در نهایت کل قوس دندانی بالایی به محلی دورتر از مرکز
2. عقب کشیدن دندان‌های پیشین بالایی
3. ترکیبی از عقب کشیدن دندان‌های بالایی و جلو کشیدن دندان‌های پایینی

 

ارتودنسی کاموفلاژ برای چه کسانی مناسب است؟

به طور کلی بیمارانی برای درمان کاموفلاژ مناسب هستند که ترکیبی از ویژگی‌های زیر را داشته باشند:

• برای تغییرات رشدی سن شان مناسب نباشد (یعنی افراد بزرگسال)
• اختلاف اندازه اسکلتی خفیف تا متوسط باشد
• ویژگی‌های ظاهری صورت زیاد بد نباشد (در کل صورت نباید زیاد کوتاه یا بلند باشد)

ارتودنسی کاموفلاژ برای اختلالات اسکلتی شدید، نوجوانان در سنین رشد، بیماران دارای مشکلات پریودنتال و کسانی که از جراحی ارتودنسی بیشتر سود می‌برند، مناسب نیست.

کلام آخر

درمان اختلالات اسکلتی کلاس III از طریق کاموفلاژ همواره از یک نظر برای متخصصان ارتودنسی جای بحث بوده است؛ در ارتودنسی کاموفلاژ باید برای بیمار به روشنی مزایا و معایب این گزینه درمانی را توضیح داد تا بیمار به طور کاملا آگاهانه و با پذیرش نتایج دستگاه‌های کاموفلاژ در مقایسه با جراحی وارد این درمان شود.

با این که ممکن است ارتودنسی کاموفلاژ برای همه بیماران دارای اختلالات اسکلتی، مخصوصا کسانی که اختلاف سایز شدید دارند مناسب نباشد، اما یک راه جایگزین بسیار مناسب در عوض جراحی برای بسیاری از بیماران می‌تواند باشد.